Dobiesław, starosta wileński 1458 r., syn Kieżgajły z Dziewałtowa kaszt. wileńskiego (1445–50), który przyjął w Horodle herb Zadora. Zjawia się pierwszy raz, jeszcze bez godności, jako świadek dokumentu Anastazji, wdowy po Giedygołdzie, dla katedry wileńskiej 30 IX 1442. Jedyna o nim wzmianka jako o staroście (nie kasztelanie, jak się mylnie podawało) wileńskim znajduje się w testamencie Jana Moniwida z Żupran z 1 IX 1458, gdzie występuje jako »Dobko Kyesgalouicz capitaneus superioris castri Vilnensis«. Kasztelanię wileńską sprawował wtedy stryj jego Sudywoj (1451–9). Jeden z jego braci, Michał, był współcześnie wojewodą wileńskim (1458–76), drugi, Jan, objął później kasztelanię wileńską (1478–85), która, jak widać, była z tą rodziną związana. Data śmierci D-a nie jest znana, po r. 1458 już się D. nie pojawia.

Semkowicz Wł., O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle w r. 1413, »Miesięcznik Heraldyczny« VII 1914, 9; tenże, Przywileje Witołda dla Moniwida, »Ateneum Wileńskie« I, zesz. 2 (1923), 262; Wolff J., Senatorowie i dygnitarze W. Ks. Lit., 78; Halecki O., Dzieje unii jagiell. I 399; Kodeks katedry wileńskiej, wyd. ks. Fijałek J. i Semkowicz Wł., I nr 173.

Władysław Semkowicz